نقش کلسیم در رشد، باردهی و حفظ کیفیت توت فرنگی به خوبی شناخته شده است. در این پژوهش اثر محلول پاشی کلرید کلسیم به همراه NAA در شرایط سایه بر رشد، عملکرد و کیفیت توت فرنگی رقم پاروس بررسی شد. آزمایش به صورت فاکتوریل با دو فاکتور شدت نور (نور معمولی و شرایط سایه) و فاکتور کلسیم و اکسین (شاهد، کلرید کلسیم 0/75 درصد، NAA با غلظت 25 میلی گرم در لیتر و تیمار ترکیبی کلرید کلسیم 0/75 درصد به همراه 25 میلی گرم در لیتر NAA) انجام شد. تیمار های محلول پاشی در زمان 10 روز پس از تشکیل میوه انجام شد. نتایج نشان داد محلول پاشی کلرید کلسیم و NAA در شرایط سایه باعث افزایش رشد رویشی بوته شد. تیمار کلرید کلسیم در مقایسه با تیمار شاهد در شرایط نور و سایه سبب افزایش قطر و عملکرد میوه شد. بیشترین سفتی میوه (342/0 نیوتون بر سانتی متر مربع) در تیمار کلرید کلسیم در شرایط نور و سایه مشاهده شد. تیمار NAA در شرایط سایه باعث افزایش غلظت آنتوسیانین شد. تیمار توام کلرید کلسیم با NAA در شرایط نور باعث افزایش میزان فنول کل (1/12 میلی گرم در گرم وزن تازه) و ظرفیت آنتی اکسیدانی (72/12 درصد) شد. تیمار کلرید کلسیم در شرایط سایه و نور در مقایسه با شاهد در شرایط نور سبب افزایش حدود 50 درصدی کلسیم میوه شد. همچنین تیمار کلرید کلسیم در شرایط سایه سبب افزایش 12 درصدی کلسیم دمبرگ نسبت به شاهد در شرایط سایه شد. تیمار توام کلرید کلسیم و NAA در مقایسه با شاهد در شرایط نور سبب افزایش کلسیم برگ شد. بر اساس نتایج این پژوهش، کاربرد کلرید کلسیم به تنهایی هم در شرایط نور و هم در سایه، می تواند سبب افزایش ویژگی های کیفی و کمی میوه توت فرنگی رقم پاروس شود. همچنین کاربرد NAA نیز می تواند در برخی شرایط سبب جذب بیشتر کلسیم توسط برگ شود.

اسفناج یکی از مهمترین سبزیجات برگی می باشد که بصورت تازه خوری و فرآوری شده مصرف می شود. به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت پاییزه و روش کاشت بر عملکرد و اجزا عملکرد اسفناج رقم ورامین 88، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در دو سال زراعی 86-1385 و 87-1386 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی ورامین اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل تاریخ کاشت در سه سطح: 15شهریور، اول و 15 مهر به عنوان کرت های اصلی و روش کاشت در سه سطح: کرتی، وسط پشته 60 سانتی متری و در دو طرف پشته 60 سانتی متری به عنوان کرت های فرعی بودند. عملکرد، طول برگ، عرض برگ، طول دمبرگ، تعداد برگ و وزن ده بوته اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که بین تاریخ های مختلف کاشت از نظر عملکرد و اجزا عملکرد تفاوت معنی داری وجود داشت بطوریکه عملکرد با تاخیر در کاشت و در محدوده زمانی یکسان از کاشت تا برداشت (45 روز) روند کاهشی داشت. از میان روش های کاشت نیز بیشترین تولید به روش کاشت دو طرف پشته تعلق داشت. با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق تاریخ کشت15 شهریور و روش کاشت در دو طرف پشته 60 سانتی متری برای رقم اسفناج ورامین 88 در منطقه ورامین و مناطق مشابه تعیین شد.

امروزه افزایش غلظت آلاینده های هوا در شهرهای بزرگ تبدیل به مشکل بزرگی شده است که می تواند بر ویژگی های ریخت شناسی و فیزیولوژی اندام های درختان به ویژه برگ آنها تاثیر بگذارد. به منظور مطالعه این تاثیر، ابتدا با استفاده از اطلاعات ایستگاه های هواسنجی (ثابت و سیار) سازمان حفاظت محیط زیست استان آذربایجان غربی، اقدام به انتخاب پنج منطقه با آلودگی های متفاوت شد. در مردادماه 1392 به طور تصادفی پنج درخت از سه گونه زبان گنجشک (.Fraxinus rotundifolia Mill)، چنار (Platanus orientalis L.) و افرازینتی (Acer negundo L.) در هر منطقه گزینش شدند. سپس برگ ها از درختان مورد نظر جمع آوری و بلافاصله برای اندازه گیری صفات طول دمبرگ، طول پهنک، بیشینه عرض پهنک و سطح برگ به آزمایشگاه منتقل شدند. در اردیبهشت 1393 دوباره برگ ها از درختان انتخاب شده، جمع آوری شدند و اندازه گیری ها تکرار شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون های تجزیه واریانس، دانکن و t جفتی استفاده شد. نتایج نشان داد که صفات ریخت شناسی برگ هر سه گونه مورد بررسی به طور معنی داری در سطح اطمینان 95 درصد تحت تاثیر آلاینده های هوا قرار دارند و میزان تاثیر آلاینده های هوا بر صفات ریخت شناسی برگ هر سه گونه در مردادماه بیشتر از اردیبهشت ماه بود.

جنس زبان در قفا (Consolida) از تیره آلاله در طایفه Delphinieae قرار دارد. این جنس شامل 52 گونه بوده و اعضای جنس Aconitella را نیز در بر می گیرد. زبان در قفا با 24 گونه در ایران یکی از پر گونه ترین کشورها در جنوب غرب آسیا محسوب می شود. در این تحقیق ویژگی های تشریحی دمبرگ 16 گونه از جنس زبان در قفا مورد بررسی قرار گرفتند. از هر گونه سه جمعیت بررسی شد. بعد از پیش تیمار نمونه ها، برش های دستی از دمبرگ گرفته شد و برش ها توسط رنگ های کارمن و سبز متیل رنگ آمیزی شدند. از نمونه ها توسط میکروسکوپ نوری اولیمپوس عکس برداری شد. نتایج ما نشان داد که وجود گوشه، حضور یک لایه کلانشیم در زیر اپیدرم، نوع و تعداد دستجات آوندی وجود بافت مکانیکی بین دستجات آوندی و وجود کرک صفات کلیدی در تشخیص گونه ها هستند. بر اساس مطالعات تشریحی دمبرگ گونه های دو زیر جنس Consolida Aconitella، از یکدیگر جدا شده و در دو گروه قرار گرفتند که تایید کننده نتایج مطالعات سیستماتیک ملکولی در جنس است.

برش های عرضی 24 گونه از جنس Astragalus متعلق به بخش Incani برای مقایسه صفات تشریحی مبتنی بر فیلوژنی مورد بررسی قرار گرفت. صفات مورد استفاده در این مطالعه عبارتند از: تعداد لایه های سلول پارانشیمی در مغز، تعداد دستجات آوندی، طول محور شکمی، طول محور پشتی- شکمی، قطر دسته آوندی شکمی جانبی و قطر دسته آوندی پشتی- میانی. به علاوه جهت گیری تکاملی (قطبیت صفات) در ساختارهای تشریحی مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه نشان می دهد که صفات تشریحی در تعیین محدوده بخش مناسب نیستند، اما در تمایز تاکسونومیکی در سطح گونه مناسب بوده و می توانند در محدود نمودن گروههای طبیعی کوچک بکار روند. به علاوه در تشخیص برخی پیچیدگی های تاکسونومیکی در این بخش مفید می باشند.

رده بندی جنس Salix (تیره بیدیان) به دلیل انعطاف پذیری و تنوع درون گونه ای در صفات ریخت شناختی مشکل آفرین است. هدف از این پژوهش، توصیف و مقایسه تشریح دمبرگ 23 گونه از جنس Salix، دو گونه از جنسPopulus و گونه Bivinia jalbertii و همچنین تعیین اهمیت سیستماتیکی صفات تشریحی دمبرگ است. به این منظور، 10 صفت کمّی و 10 صفت کیفی مرتبط با تشریح دمبرگ بررسی و ارزیابی شدند. علاوه بر این، تحلیل بیزین روی توالی ITS موجود از 28 نمونه از 17 گونه مرتبط موجود در GenBank انجام شد، صفات تشریحی روی کلادوگرام به دست آمده مکان یابی شدند و حالت اجدادی برخی صفات تشریحی بازسازی شد. براساس نتایج به دست آمده، هیچ یک از 26 گونه بررسی شده دارای روزنه در دمبرگ نبود و بنابراین، می توان نتیجه گرفت که دمبرگ برای تنفس و تبادل گاز متکی به پهنک است. با وجود آن که صفات کمّی بین افراد مختلف یک گونه که در زیستگاه های مختلف رویش کرده بودند متغیر بود، صفات کیفی ثبات خوبی از خود نشان دادند. صفات تشریحی دمبرگ در گونه های بررسی شده با موفقیت جهت تمایز بین آرایه های زیرجنسی و گونه ها به کار برده شدند. به علاوه، بازسازی حالت اجدادی صفات بررسی شده نشان داد که شکل سلولی چندضلعی، الگوی صاف تا اندکی خمیده در دیواره های آنتی کلینال سلول های اپیدرم، فشردگی افقی دمبرگ، حضور پره های جانبی در دمبرگ، سطح فوقانی محدب و حاشیه شیاردار دمبرگ، صفات ابتدایی در گونه های بررسی شده بودند.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

نقش سلولهای خونی به عنوان اجزای اصلی دفاع فیزیولوژیک حشرات مهم گزارش شده است. سلولهای خونی اولین فاکتورهای سیستم گردش خون هستند که در مقابله با انواع تنشها و عوامل بیگانه مشارکت می کنند. در تحقیق حاضر، چهار نوع هموسیت در همولنف لارو سن چهارم خرطوم بلند دمبرگ چغندرقند شناسایی شد که شامل پروهموسیتها، گرانولوسیتها، پلاسموتوسیتها و انوسیتوئیدها هستند. پلاسموتوسیتها بزرگترین سلولهای خونی از نظر اندازه بودند و مجموع فراوانی گرانولوسیتها و پلاسموتوسیتها در لاروهای سنین سوم (حدود 70%) و چهارم ( بیش از 75%) بالاتر از سایر سلولها بود. این یافته ها، به عنوان اولین گام در مطالعات ایمنی شناسی این حشره، دارای اهمیت می باشد.

بنفشه معطر (Viola odorata)، یک گیاه دارویی با ارزش دارویی منحصر به فرد می باشد که برداشت بیش از اندازه این گیاه دارویی از طبیعت منجر به کاهش زیستگاه های طبیعی آنها می شود. تکثیر درون شیشه ای، روش قدرتمندی برای تکثیر در سطح وسیع گونه های مهم تجاری و حفظ ژرم پلاسم گونه های در معرض انقراض محسوب می شود. مطالعه حاضر، به منظور فراهم ساختن پروتکلی کارآمد برای کالوس زایی و اندام زایی درون شیشه ای بنفشه معطر از طریق بهینه سازی غلظت های مختلف تنظیم کننده های رشد انجام گرفته است. جهت کالوس زایی، غلظت های مختلف بنزیل آدنین (BA) (0، 5/0، 1، 5/1 و 2 میلی گرم در لیتر) به همراه توفوردی (2, 4-D) (5/0، 1، 5/1 و 2 میلی گرم در لیتر) و برای باززایی ساقه غلظت های مختلف BA (5/0، 1، 5/1 و 2 میلی گرم در لیتر) مورد استفاده قرار گرفت. محیط کشت MS حاوی 5/1 میلی گرم در لیتر BA و 5/1 میلی گرم در لیتر 2, 4-D، مناسب ترین ترکیب برای القای کالوس ریزنمونه دمبرگ پس از 30 روز شناخته شد. بهترین رشد و بیش ترین میزان باززایی شاخه از کالوس های دمبرگ در محیط کشت حاوی 5/1 میلی گرم در لیتر BA مشاهده گردید. گیاهچه ها نیز به آسانی در همان محیط کشت، پس از واکشت دوم، ریشه زایی نمودند و پس از آن با صد در صد زنده مانی در بستر پیت ماس و پرلیت سازگاری یافتند. این پروتکل می تواند به طور موفقیت آمیزی برای تکثیر در سطح وسیع و حفظ ژرم-پلاسم این گیاه دارویی باارزش استفاده گردد.

در اسفند ماه سال 1381 از یک باغ آلوده به بیماری پژمردگی زیتون ناشی از Verticillium dahliae در حومه شیراز بازدید گردید. پنج درخت آلوده که دارای علایم زوال و پژمردگی بودند انتخاب و از شاخه و برگ های آنها نمونه برداری و به آزمایشگاه منتقل گردید. یکصد عدد برگ هر درخت بطور تصادفی جدا و دمبرگهای آنان به روشهای مختلف ضد عفونی سطحی و ده قطعه روی تشتکهای پتری حاوی آب آگار 1.5% حاوی 100 PPM سولفات استرپتومیسین و الکل اتیلیک 95% کشت گردید و در دمای 23 درجه سانتیگراد قرار گرفت. پس از 4-3 روز خصوصیات مورفولوژیکی پرگنه های بدست آمده مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایشی دیگر دمبرگهای جمع آوری شده در حرارت اطاقک خشک و خرد و سپس با خاک سترون مخلوط گردید. نهالهای 3-2 ساله زیتون رقم شنگه که در آزمایشات قبلی حساس به قارچ V. dahliae تشخیص داده شده بود (اطلاعات منتشر نشده از نگارنده) در این گلدانها کشت و به گلخانه منتقل گردید. دمای گلخانه در شب 16 درجه سانتیگراد و در طول روز 25 درجه سانتیگراد تنظیم گردید. علایم بیماری در طول دوره آزمایش مورد بررسی و جدا سازی از قسمتهای مختلف گیاهان در انتهای آزمایش انجام گردید.